Herkenbaar? Het draait niet zo vlot in de stal, maar u kan niet meteen meteen de vinger op de wonde leggen. De biggen presteren net iets minder, of de vleesvarkens blijven achter in groei en uniformiteit. Kleine signalen, zonder duidelijke ziekteverschijnselen -maar wel met merkbare impact op het resultaat.
Wat vaak over het hoofd wordt gezien, is dat een subklinische circovirusinfectie (PCV2) de verborgen boosdoener kan zijn. Ook wanneer dieren gevaccineerd zijn, kan het virus blijven circuleren en ongemerkt de groei, voederconversie en uniformiteit aantasten.
De beschikbaarheid van PCV2-vaccins halverwege de jaren 2000 was een enorme stap voorwaarts in de bestrijding van infecties met het circovirus. De beschikbare commerciële vaccins zijn zeer effectief in het voorkomen van klinische problemen en in het verminderen van de virusbelasting en -uitscheiding.1,2
Ondanks het succes van deze vaccins in het verminderen van de klinische impact van een circovirus infectie, bieden ze geen steriele immuniteit.3 Dit betekent dat varkens ondanks vaccinatie nog steeds geïnfecteerd kunnen worden met het circovirus en dat het circovirus op onze varkensbedrijven blijft circuleren. Subklinische infecties verlopen zonder duidelijke ziektesymptomen maar hebben wel een negatieve invloed op de groei, voederconversie en uniformiteit van de getroffen dieren en leiden bijgevolg tot grote economische verliezen.1,4,5
Bij een subklinische infectie vermenigvuldigt het circovirus zich in het varken, waardoor het immuunsysteem constant wordt gestimuleerd. Deze stimulatie van het immuunsysteem kost veel energie en dwingt het dier om een deel van de energie die het normaal zou gebruiken voor een optimale groei en productie te besteden aan de werking van het immuunsysteem. Hoewel de verliezen per dier vrij klein lijken, is het cumulatieve effect op een hele groep dieren niet te onderschatten. Een Britse studie schat de economische verliezen als gevolg van subklinische PCV2-infecties op gemiddeld 8,1 Britse pond of € 9,20 per varken, rekening houdend met de gecombineerde impact op gewichtstoename, voederconversie en de extra dagen die nodig zijn om het slachtgewicht te bereiken.4
Dat het circovirus nog vaak wordt teruggevonden blijkt uit een recent onderzoek uitgevoerd op 87 willekeurig geselecteerde Duitse varkensbedrijven.6 Op deze bedrijven werden speekselmonsters van 18-weken oude vleesvarkens onderzocht op aanwezigheid van PCV2 door middel van PCR-onderzoek. Het virus werd aangetoond op 31% van de onderzochte bedrijven. Bij de studie waren overwegend bedrijven betrokken die vaccineerden tegen PCV2. Van de 87 bedrijven waren er slechts 4 bedrijven die niet vaccineerden en 2 bedrijven waarvan de vaccinatiestatus onbekend was. Dit betekent dat het circovirus, ondanks vaccinatie, kan blijven circuleren in varkensbedrijven en zich tussen dieren kan blijven verspreiden.
Een van de grootste uitdagingen bij subklinische infecties is de moeilijke diagnose. Verminderde prestaties kunnen ten onrechte worden toegeschreven aan andere factoren, zoals genetica, voeding of omgevingsfactoren. Daarom is het gebruik van diagnostische methoden zoals PCR-onderzoek, in combinatie met nauwlettende monitoring van de productieparameters, essentieel om problemen in een vroeg stadium op te sporen.
Subklinische PCV2 infecties komen vandaag het meeste voor en veroorzaken economische verliezen als gevolg van een lagere gewichtstoename, een slechtere voederconversie en een langere verblijfsduur in de stal om het slachtgewicht te bereiken.
Vermoed u een subklinische circovirus infectie op uw bedrijf? Praat erover met uw dierenarts! PCR-onderzoek naar PCV2 op bloed of speeksel kan uitwijzen of en in welke mate het circovirus bij uw varkens circuleert.